خیالپرداز نادان

من یک پارادوکسم

اتاق گفتگو

اگر دوران طلایی وبلاگستان را دیده باشید قطعا متوجه شده‌اید که این روزها چقدر سوت و کور شده. خیلی‌ها خانه‌های خود را رها کردند و رفتند. من و چند نفر از دوستانم که وبلاگنویس هستند به همراه شما و با کمک و همفکری همدیگر می‌خواهیم که گرد و خاک‌ها را بزنیم کنار، چراغ‌ها را از نو روشن کنیم و رنگ بپاشیم به وبلاگستان! ایده‌ها و نظرهایتان را بنویسید. نظرها بدون نیاز به تایید، نشان داده می‌شوند. اینجا محل گفتگو و تبادل نظر است. ساعت 3 نصفه شب است و خوابتان نمی‌برد و ایده‌ای آمده توی سرتان و هی می‌چرخد و می‌رقصد؟! همینجا بنویسید تا یادتان نرفته!

به نظر شما چرا وبلاگستان خلوت شده؟! چرا بعضی‌ها انگیزه و دل و دماغ نوشتن ندارند؟! فکر می‌کنید برای حل این مسئله باید چه کار کنیم؟؟

 

 

پ.ن: پست‌های مرتبط با این مطلب برای عزیزانی که تازه به جمع ما اضافه شده‌اند:

فراخوان وبلاگی (1)

فراخوان وبلاگی (2)

 

 

توجه!

1. هنگام تبادل نظر با هم دوست باشیم و مودب. احترام گذاشتن به افراد، شرط اول حضور در این اتاق است.

2. برای جلوگیری از تکرار اسامی افرادی که به صورت ناشناس نظر ارسال می‌کنند، لطفا نامی که انتخاب می‌کنید دارای یک نشان مخصوص خودتان (میتی کمان!) باشد تا افراد به راحتی و بدون اشتباه گرفتن، با هم گفتگو و تبادل نظر کنند.
مثال نادرست: سارا
مثال درست: سارا - ن

۱۸ شهریور ۱۲:۲۴ • عالیس •

خب دوستان، من سراپا گوشم برای شنیدن ایده‌های هیجان‌انگیزتون!

پاسخ :

بچه‌ها یه سری ایده‌های قشنگی گفتن توی پست‌های قبلی. بعضیا هم خصوی بهم پیام دادن. واقعا خوشم اومد از خلاقیتشون. خودم دوس دارم که توی شهرهای مختلف دورهمی هم بذاریم.

به نظرم باید این جنبش رو :))) بیشتر ازینا بسط بدیم. منظورم بقیه شبکه های اجتماعیه. چون خب به هر حال خودمونم میدونیم که اینجا آدمای کم تری فعالن. می تونیم از بلاگرای سابق کمک بگیریم.

فعالیتامونو با همه به اشتراک بذاریم. علاوه بر این به نظرم این میتونه باعث شه که آدمای جدیدی علاقه مند بشن به وبلاگ نویسی و اینا و تعدامون بره بالا

پاسخ :

دقیقا این یکی از کارهاییه که به نظر خوب جواب میده.

اتفاقا نسترن پیشنهاد داد که از پست‌های مورد علاقه‌مون اسکرینشات بگیریم و توی شبکه‌های اجتماعی پست کنیم تا بقیه کم‌کم وسوسه شن که برگردن.

به نظر من از مهم ترین دلایلش همین ایستاگرم و تلگرام هستن. هم برای خیلی ها راحت تره فعالیت کردن توو اون فضا ها، و هم اینکه راحت تر میشه مخاطب به دست اورد اونجا به نظرم.

پاسخ :

درسته، فعالیت کردن توش راحت‌تره. ولی اصلا اینستگرم برای «نوشتن» نیومده. اینستا تصویر محوره. همه تند تند ورق می‌زنیم و رد می‌شیم. همینا باعث شده کم‌حوصله و کم‌طاقت بشیم. تلگرم هم که اصلا پیامرسانه و وظیفه‌ش مشخصه. ولی وبلاگ همیشه برای نوشتن بوده.

آره اینم خیلی خوبه. فقط باید حواسمون باشه که خیلی پستای طولانی انتخاب نکنیم چون خب واقعا یکی از دلایل این سوت و کوری همینه که آدما حوصله ی خوندن پستای طولانی ندارن. 

مثلا میتونیم جملات قشنگ رو انتخاب کنیم و اینا ..

به نظرم پشت این فعالیت های فردی که قراره انجام بدیم یه تیم خاص هم باشه میتونه موثر باشه. مثلا یه وبلاگ خاص درست کنیم کلا واسه پشتیبانی این فعالیتا. یا یه پیج یا .. با یه اسم خاص و اینا :)))

پاسخ :

آره موافقم. خیلی خوبه.

اتفاقا ساجده هم پیشنهاد وبلاگ مخصوص برای این کار رو داد.

در کل اینکه نباید از اینستا و تلگرام به این بهانه که همونا باعث این سوت و کوری ان غافل بشیم. همه ی مخاطبا اون توعن :)))

پاسخ :

دقیقا دقیقا! باید حقمون رو پس بگیریم ازشون! :)))

اون جملاتی که گفتم یه نمونش پاراگراف آخر پستیه که امروز خوندم :

http://mim-mim.blogfa.com/post/494

یه اسم خفن باید پیدا کنیم پس :)))

پاسخ :

هنوز این موضوع در حد ایده‌ست. چون وقت زیادی می‌گیره.

۱۸ شهریور ۱۴:۲۸ -دایناسو ر-

یه بار مفصل نوشتم و تا اومدم کپی کنم نتم قطع شد و صفحه دوباره رفرش شد.

می‌تونیم با یه مسابقه یا چالش بچه‌ها تشویق کنیم تا پست‌های خوبی رو که می‌خونن بهم معرفی کنن. مثلا بگیم در مدت یک ماه، هر هفته، هر کس ده تا از بهترین پست‌هایی رو که این هفته خونده به عنوان یه پست یا در قسمت پیوند‌های روزانه‌اش به بقیه معرفی کنه. این کار باعث می‌شه بهتر و بیشتر وبلاگ‌ها رو بخونیم، کسایی که خوب می‌نویسن رو حمایت و تشویق کنیم و بقیه رو با نوشته‌های خوب آشنا کنیم و تشویقشون کنیم بنویسن و خوب بنویسن. در نهایت هم می‌توینم به قید قرعه به بچه‌ها هدیه بدیم یا شرایط ویژه‌ای برای پست‌هایی که بیشتر مورد پسند بودن در نظر بگیریم،‌ مثلا از پستش فایل صوتی تهیه کنیم،‌ توی وبلاگی که قراره ایجاد بشه پستشو بازنشر کنیم و به بقیه معرفیش کنیم، بهش هدیه بدیم و... این مسائل جای کار داره و می‌تونیم توش مانور بدیم و درباره‌اش تصمیم بگیریم. 

در کل عمومیت پیدا کردن معرفی پست‌های خوب بین بچه‌ها اتفاق مبارکیه و اهمیت دادن به اونایی که خوب می‌نویسن از طرف جمع‌های این چنینی خیلی تشویق کننده است، هم برای کسی که خوب می‌نویسه و هم برای کسی که می‌خواد بنویسه.

 

+ سعی کردم مثل دفعه‌ی اول خوب توضیح بدم.

پاسخ :

واقعا شرمنده شدم که نت قطع شد. من با گوشی که هستم اکثرا قبل از ارسال یه کپی می‌گیرم از نوشته‌هام.

مسابقه و چالش و جایزه مثل اینکه خیلی طرفدار داره، چون چند نفر دیگه هم مطرحش کردن.

+ مرسی که دوباره تایپ کردی. خیلی هم خوب توضیح دادی :)

این رادیو بلاگی ها که تو کامنتا دیدم رو من تا حالا نشنیده بودم منتها چند سال پیش هم یه رادیو میانه ی ماه می بود که خب ایده شون جذاب بود ولی به نظرم خوب مدیریت نشد. اینجوری که وبلاگ نویسای معروف راجع به خودشون می گفتن(صوتی) به نظرم میتونیم ازین ایده ها استفاده کنیم. اینستاشون اینه radio.midmay

پاسخ :

هممم...

میتونیم طولانی ترش هم کنیم و یه پادکست به وجود بیاریم حتی!

یکی از ویژگی‌هایی که که باعث شده استفاده از اینستا و تلگرام بیشتر بشه اینه که اولویت رو گذاشتن رو موبایل. کاری کردن که تو موبایل طرف راحت باشه. فونتش، رنگش و ... . ولی خیلی وبلاگا (از جمله وبلاگ خودم) اصلا برای گوشی مناسب نیست. اذیت می‌کنه. هی باید چپ و راست کرد علاوه بر پایین و بالا. بخاطر فونت ریز باید هی زوم کرد. از این طرف روز به روز یوزرهایی که با گوشی میان بلاگ بیشتر میشه. شاهدش هم قسمت خود آمار بیانه. 

 

به نظرم باید قالب‌ها وضع‌شون بهتر بشه و همچنین آقای بیان اپ مخصوص بیان رو هم بدن -_-

پاسخ :

دقیقا دقیقا! و متاسفانه یا خوشبختانه گوشی هیچوقت نتونست برا من جای لپ‌تاپ رو بگیره. اصلا یه مدت محدود می‌تونم به گوشی نگاه کنم و بعدش اذیت میشم.

گفتی قالب؛ واقعا دلم خونه. چقدر تنوع بود چند سال پیش توی بلاگفا. یعنی گاهی ساعت‌ها بین وبلاگ‌های طراحی قالب می‌گشتم. قالب قبلی من نسسخه‌ی موبایل بود ولی نمی‌دونم چش شد که دیگه جعبه‌ی جستجو و پخش آهنگش از کار افتاد...

اصلا داری حرفای دل من رو می‌زنی! اون دوره که چالش بود واسه تغییرات بیان؛ منم یکی از حرفام این بود که اپلییکشن بدن بیرون براش. چون الان دوران نوتیفیکیشن و سرعت در خبررسانیه. وبلاگ‌ها می‌تونن بدون اینکه اصالتشون رو از دست بدن یکم به روز شن.

۱۸ شهریور ۱۸:۳۳ زهرا حسین زاده

اولین کاری که شاید جواب بده، اینه که بلاگرای قدیمیی رو که می‌شناسیم رو دوباره دعوت کنیم به این فضا و بهشون بگیم چقدر جاشون خالیه:)

و همینطور کسایی که قلم خوبی دارن و توی فضاهای دیگه میبینمشون رو هم دعوت کنیم که اینجارو هم تجربه کنن، شاید خیلیا اصلا اطلاعی نداشته باشن از اینجا یا حتی ترس از وبلاگ داشتن، داشته باشن و منتظر یه محرکن که کارشون رو شروع کنن.

و اون ایده ای که پستای موردعلاقمون رو تو فضاهای دیگه به اشتراک بذاریم هم بنظرم خیلی خوبه.

پاسخ :

می‌دونی این روزا چند بار از خودم پرسیدم نکنه منم 5 سال دیگه بشم یکی از اینایی که ترک وبلاگ کردن؟! واقعا آدم نمی‌دونه زندگی و مسئولیت‌هاش چطور قراره تغییر کنه.

این ایده پادکست به نظرم خیلی خوبه اصلا یه پیج تو اینستا بزنیم و هرگونه تبلیغی که میتونیم برای وبلاگستان توش بکنیم از جمله پادکست و پست ها خوب وبلاگی ها و هرچی که به ذهنمون میرسه

باید از خود اینستا و تلگرام شروع کنیم چون الان همه توجهات اونجاست

پاسخ :

موافقم. باید تبلیغاتمون توی اینستا و تلگرم گسترده باشه.

به نظرم اگه بخوایم وبلاگ درست کنیم هم ویرگول گزینه ی خوبیه. هم امکانات خوبی داره. و هم مخاطبای در دسترس تری. منظورم اینه که احتمال این که ایده مون بگیره به نظرم اونجا بیشتره

پاسخ :

این اواخر چند بار اسم ویرگول رو شنیدم. میز کار مدیریتش رو ندیدم و نمی‌دونم که در کل نسبت به بیان چقدر پیشرفته‌تره.

۱۹ شهریور ۰۸:۵۱ زهرا حسین زاده

و جالبیش اینه که هیچکدوم از اون بلاگرهای قدیمی دیگه نمیخوان برگردن.

یه حس عجیبیه، انگاری کلی سختی کشیدن برای ترک وبلاگ و یا خاطراتی دارن که دور نگهشون میداره!

پاسخ :

شاید...

خب اگه بخوام راجع به ویرگول یه توضیح مختصری بدم باید بگم که محدودیت ها اونجا خیلی زیاده (خیلی). واسه آدمایی که اونجا می نویسن بیشتر خود نوشتن دغدغه است. مثلا همین قالب وبلاگ و اینا اونجا کلا تعریف نشدست :)))

میزکارش هم کاملا سادست. تو در حد تیتر زدن، درج عکس و بولد کردن و اینا دسترسی داری و نه بیشتر. 

آره واقعا خیلی سادست. منتها مثلا یه آپشنی که داره "انتشارات" هستش. که به نظر من میتونه به کار ما کمک کنه. یه چیز تو مایه های کاناله (البته این یکم اغراقانه است) ینی تو میتونی هر پستی که به موضوع انتشاراتت می خوره رو یه جورایی اونجا فوروارد کنی. اینجوری همه ی پستای مرتبط یه جا سازمان بندی میشن.

در کل اینکه ما اگه دنبال امکانات آنچنانی باشیم اونجا به درد نمیخوره :))) ولی خب زودتر میشه مخاطب جذب کرد.

.

یا حتی میتونیم در کنار وبلاگی که میسازیم یه اکانت کمکی هم تو ویرگول درست کنیم.

پاسخ :

باز درباره‌ی این قضیه باید دیگران هم نظر بدن ببینیم چند چندیم. هر چند که من شخصا دلم نمی‌خواد مهاجرت کنم. چون اصلا این قضیه‌ی فراخوان به بیان محدود نیست و می‌خوام هر وبلاگنویسی بتونه توش شرکت کنه.


اون اکانت کمکی هم ایده‌ی خوبیه.

۱۹ شهریور ۱۷:۰۳ زهرا حسین زاده

اینجارو ببینید..

https://virgool.io/landing/weblogestan-day

پاسخ :

چه جالب که هشتگ دارن!

ما نیاز به یه فضای رسمی برای انجا این هماهنگیا داریم.که بتونیم باهم حرف بزنیم و برنامه بریزیم که چه کنیم.دیسکورد واقعا برنامه خوبیه برای دور هم جمع شدن و برنامه ریختن.تیم اسپیک هم همینطور.اگر بتونیم اموزش بدیم و بعد همگی باهم انلاین بشیم و صحبت کنیم و حرف بزنیم و برنامه بریزیم عالی میشه.

 به نظرم رادیو بلاگی هارو راه بندازیم.یه سر بهش بزنیم و خاکشو جارو کنیم اما به همین بسنده نکنیم.

ما نیاز داریم اول بتونیم باهم حرف بزنیم.

پاسخ :

منم اولش ایده‌ی پیامرسان رو داشتم ولی بچه‌ها گفتن از اونجایی که قراره در زمینه‌ی وبلاگ صحبت کنیم بهتره که همینجا انجامش بدیم. و به نظرم اینطوری راحت‌تر هم هست. بعضیا با گوشی و پیامرسان راحت نیستن. و اینکه اصلا ما در درجه‌ی اول نیاز به شنیدن ایده‌ها داریم. فعلا به یه جمع‌بندی برسیم بعدا میشه تصمیمات دیگه‌ای گرفت.

خب. کامنتارو تا اینجا تامام و کمال خوندم. سلام به همه تون بچه ها:))) خوشحالم که کنار همیم. 

چه قدر ایده ها مشابه و مفید بود. دوستانی که دستی در اینستا و تله دارن لطفا وارد عمل شن. اگر چه شخصا با اینکه وبلاگ یهو عین بمب صدا کنه مخالفم ولی دارم فکر میکنم تلگرام این اپشن رو داره که با نشر پستای بلاگرا تو چندتا کانال پرکاربر، سر و صدای وبلاگ رو در بیاره! خلاصه که درود بر ذکاوتتون دوستان:)

 

اطلاعات زیادی از "تیم" و "کارکرد" رادیوبلاگیا در پشت صحنه ندارم و راستش دلم نمیخواد جا بذاریم جا پای یه چیز منسوخ شده( دوستان رادیو! من بهتون گفتم منسوخ شده! لطفا بهتون بر بخوره و خبرهای هر هفته رو سر بگیرید! مرسی و ماچ:))) )

 

با عالمه موافقم که کلا فضای بلاگ از ریشه تغذیه شه نه اینکه صرفا ویرگول یا بیان یا هر جا. که به نظرم در این راستا صرفا بهترین کار اینه که هر جایی که هستیم، بمونیم. با اپلیکیشن ها و فضاهای دیگه هم کاملا مخالفم. بابا تو همین کامنتای بیان ما هزاران چت روم راه اندازی کردیم! زشته به خدا که نسل بلاگر هی دنبال اسون ترین راه باشه:-D بچسبین به سنگر دوستان!:) ایده! ایده! هر جور حساب میکنم دفعه پیش تمام محتویات مغزم رو خالی کردم:| ایده ساجی! ایده! (به مغزش فشار می اورد) اقا! تیتر با من از هنرت بگو هم شاید بد نباشه و اتفاقا مفید در راستای پست هایی که میخوایم تو فضاهای مجازی دیگه منتشر کنیم. حتی مفید تو زندگیامون! هرکس از یه هنر یا مهارتی که توش "فعالیت" کرده یا فعاله، حرف بزنه! به بقیه بگه چجوری شروع کرده و الان کجای راهه! مثلا! عالمه از دست سازه ها و شاید سفر ها و گیاه خواری(حساب نیس! مال عالمه خیلی زیاد شد:-D )، من از یوگا، بریک دنس اند سو آن، رامین از طراحی قالب، حتی _ پست مشابهش رو تو وبلاگ اقای بیضایی دیدم_ بچه هایی که رتبه کنکورشون خوب شده بود از کنکور و منابعش! نمیدونم میتونم منظورم رو برسونم یا نه. حتی لازم نیست یه مهارت خاص باشه. تعریف کردن و حرف زدن از یه دغدغه ای که شاید تو زندگیای بقیه هم باشه. خلاصه هر کس، با توجه به تجربه شخصیش، چیزی بگه که فکر میکنه ممکنه به امثال خودش کمک کنه. و! اخ که من چه تاکیدی دارم به زیاد کردن پستای هشتگ مردانگی! خودم اولین بار تو وبلاگ محسن با این پست ها اشنا شدم و بعد نمونه هاش رو تو تی پی به اشتراک گذاشتم. تو خیال پرداز نادان هم این مدل پست ها زیاده. اینا تو اینستا و تلگرام هم مخاطب خواهد داشت. شاید بد نباشه اصلا با همین #مردانگی شروع کنیم. دختر و پسر هم قطعا نداره (ذکر کردم که من خودم با محسن _heterism.blog.ir_شروع کردم )

نفری یه پست هم در این زمینه بنویسیم، برای شروع اینستا و تله کافی به نظر میاد. جمع بندی اینکه، موضوع بدیم، طبق اون بنویسیم، و پست های جریان دار و محتوا دار رو تو فضاهای دیگه نشر بدیم. به نظرم همسو بودن مطالب بیشتر سر صدا راه میندازه

پاسخ :

باید ایده‌ها رو یه جا لیست کنم تا ببینیم می‌خوایم از کجا شروع کنیم. بعضی کامنت‌ها هم خصوصی بوده.

به نظرم و با توجه به مروری که روی نظرات داشتم ، فکر میکنم قبل از هر چیزی نسبت به این موضوع باید به شناخت رسید ، چون اصلا حصول هدفی که مشخص و روشن نیست ممکن نیست . 

 

چیزی که من میبینم تلاش برای تزریق هیجان به فضای سوت و کور کنونی بلاگ هست بیشتر تا تبلیغات و تلاش برای زنده کردن وبلاگ و وبلاگ نویسی . 

 

اکثر ما ، متاسفانه محتوایی تولید نمیکنیم که واقعا حائز اهمیت باشه ، به همین دلیل تبلیغات برای محتوا و یا فضایی که اهمیتی نداره هم مقدور نیست . جریان سازی و ایجاد حباب و متورم کردن فضای موجود با ساز و کار موجود هم خب مقطعی هست و برای مدت کوتاهی شاید توهم استقبال و حجوم کاربر رو القاء کنه . 

 

خب این قسمت بالا در مورد اینکه چرا من با نظراتی که مطرح شد توی این مقطع الان موافق نیستم . ( در کنار اینکه بعضی از نظرات و ایده ها خوب هست اما پیشنیاز براش لازمه ) 

 

حالا پیشنهادم . 

یک تایم آماده سازی در نظر بگیریم اصلا برای ارزیابی شرایط ، شناخت واقعیت ها و مسیر های ممکن برای دستیابی به هدف . چون به عنوان یه اینفلوئنسر و مبلغ قبل از هرچیزی ما باید روی مساله ای که میخوایم ارائه بدیم مسلط باشیم . 

 

بررسی کنیم مثلا دلایل این استقبال کم رو ، دلایل رکود ، دلایل عدم توجه به این بخش ، مقایسه اون با شرایط جهانی و .... 

 

و در کنار موارد بالا موازی تحقیق و توسعه بدیم دیدگاه و نقشه راه رو ، با استفاده از پارامتر هایی که توی این روند به شناخت رسیدیم ازشون . حالا با سرچ کردن و مطالعه کردن با بحث کردن با پرسیدن با هر طریقی که ممکنه . 

 

و بعد از انجام مراحل بالا تازه بریم سراغ ارائه راهکار و بررسی راهکار های عملی . 

 

در مجموع مخالف اتفاق افتادن یک موج یهووی و فورس ماجور با ایده های بررسی نشده و وضعیت مبهم در این زمینه ام ( در حالی که در اکثر زمینه ها موافق اینم که تا نتور داغه نون رو بچسبونیم ) 

پاسخ :

اون زمانی که وبلاگستان توی اوج بود هم لزوما همه محتوای حائز اهمیت تولید نمی‌کردن. اتفاقا یکی از بلاگرها برام کامنت خصوصی گذاشت و منم تقریبا یه همچین پاسخی دادم که لزوما نباید از مسائل مهم کشور صحبت کرد. چه بسا که «مهم» برای هر کسی با توجه به شرایط زندگیش معنای مختلفی داره. مثلا شخص من سواد سیاسی ندارم که بخوام درباره‌ی وضعیت خاورمیانه بنویسم. و اصلا علاقه‌ای هم ندارم بهش.


و اینکه من با پیشنهادات شما موافقم. درباره‌ی استقبال کم؛ فکر می‌کنم یکی از دلایل همونی باشه که توی فراخوان (1) نوشتم. باز اگه دوستان نظراتی دارن حتما بیان کنن. ما خوشحال میشیم از شنیدنش. و اینکه ما فعلا یک سری دلایل داریم و باید دنبال راهکار برای همونا باشیم.

بله درسته، باید خوب درباره‌ی فکر بشه.

@صخی

 

خوبه خودت تمام اون پستای چند جلدیتو با گوشی می‌نوشتی. الان میگی اپ بده؟ :))

@رامین

 

نه نه! نه نه نه نه عزیزدل! من که از خودم بیان یه اپلیکیشن بده!!!!! منه داعم الگوشی! عرضم اینه که برای این کار وارد اپلیکیشن یا فضای دیگه ای نشیم! مثلا نریم ویرگول یا دیسکورد!

* از خدامه

۲۱ شهریور ۱۳:۳۸ مشتاقٌ الیه

سلام به همگی...

خوبید؟

اکثر کسانی که نوشتن را در وبلاگ رها کرده اند به جایی رسیده اند که دچار یاس فلسفی شدند. 

بعضی ها برای نان مینویسند، بعضی برای نام.

اما آنکه در وبلاگ مینویسد برای دلش مینویسد. ممکن است یک روز بیدار شود و بگوید اصلا امروز میخواهم دیگر در وبم ننویسم!

من حس میکنم باید به نویسنده های خوب وبلاگ بها بدیم تا دلسرد نشوند.

نظر دادن زیر پست خوب دوستانمون باید برایمان دغدغه شود.

طرز تایپ کردن و لحن نوشته باید دلگرمی بدهد

ما که دشمن هم نیستیم :)

من خودم تمام تلاشم را میکنم، تمام کاری که از دستم برمی آید و قصدم از شرکت در این پویش وبلاگی همین بود.

امیدوارم همیشه دلگرم باشید دوستان :)

پاسخ :

من با بها دادن خیلی موافقم. متاسفانه اونقدر توی مشکلاتمون غرق شدیم که دیگه حوصله‌ی خودمون رو هم نداریم چه برسه به دیگران رو. البته حق هم داریم.

۲۱ شهریور ۱۳:۴۸ • عالیس •

من میگم یه کانال داشته باشیم توی تلگرم، یا مثلا ربات. کارش این باشه که بشه توش وبلاگت رو ثبت کنی و پست جدیدت رو نشون بده، امااااا! صرفا عنوان و یه بخش از پست رو نشون بده تا مخاطب برای خوندن کامل پست، روی لینک بزنه و توی خود وبلاگ پست رو کامل بخونه.

با عالمه موافقم. محسن هم کم و بیش این کار رو تو کانالش کرده و به نظرم میتونه مفید باشه. ولی باز به نظرم نیاز به گلچین کردن داره. و یه نفر که مدیریت کنه صرفا پستای دارای محتوا اونجا منتشر بشن. 

 

 

ضمن اینکه. سلام الکس وات عزیز:) فکر میکنم مقصود من هم از اینکه نوشتم "شخصا مخالفم با اینکه وبلاگ عین بمب صدا کنه" هم جهت حرفای شما بوده باشه. منتها تعریف اون بلاگستان ارمانی در چنین جمع وسیعی با تفاوت دیدگاه ها شاید کار اسونی نباشه. از طرفی به زعم بنده، ما در نهایت و در بخش تبلیغات، نمیتونیم #صرفا افرادی رو که در راستای فضای ارمانی ما مینویسن جذب کنیم. در واقع، از بعد انسانیت، بیان هم اکنون هم سررررررشار از افراد لا شی و بی چیزه! از بعد ادبی هم، سرشار از گل ثنر نویسان. و این البته صرفا منوط به بیان نیست. 

مخلص سخن، نمیییشه اقا نمیشه! به نظرم ایده بی نهایت عالیه ولی نشدنی. ما نهایتا، میتونیم با تعریف یه سری پارامتر ها (مثل همون بلاگر با اخلاق!! یا بهترین وبلاگ از نظر پست های دغدغه مند یا ادبی) #کمی به فضا جهت بدیم. ولی، توسعه وبلاگ نویسی ارمانی، بعید میدونم از عهده مون بر بیاد. 

پاسخ :

همم، نمی‌دونم راجع به گلچین کردن چیکار می‌تونیم بکنیم. شاید اصلا نیازی به گلچین کردن هم نباشه. گاهی مسائل روزمره هم می‌تونن جذاب باشن. و از طرفی ماها دیگه نوجوون 15 ساله نیستیم که کلی وقت آزاد داشته باشیم. الان زندگی جدی‌تره برامون.

@صخی

 

اهان . الان افتاد.

قبلا یک آشنا داشت همچین رباتی می‌نوشتی. نمی‌دونم به کجا رسید. ایناهاش پستش:

https://1ashena.ir/1398/04/08/The-Bot

پاسخ :

مرسی آقا رامین. اتفاقا می‌خواستم بگم که ایده‌ی اصلی مال یک آشنا بود. بلاگرا کمی به اون ربات اعتراض کردن، چون بازدید از وبلاگشون کم می‌شد.

@ساجده .

 

سلام . درسته منم اصلا اهداف آرمانگرایانه و کمالگرایانه نمیخوام مطرح کنم ، در حقیقت اصلا تو این مرحله ایده ای مطرح نکردم و ساز و کاری مشخص نکردم و فیلتری در نظر نگرفتم . جهت انتخاب یا ارائه . 

 

مساله شناخت هست ، چی هستیم و چی میخوایم و چطور ممکنه . 

 

من گفتم بیایم اول به این پرسش ها و ابهامات پاسخ بدیم ، و بعد سر چیزی که وجود داره و واقعیت فضایی که میخوایم سازمان بدیم هستش بحث کنیم و سعی بر سازمان دادنش کنیم .  

 

۲۱ شهریور ۲۳:۰۸ مهدی امیدی

سلام به همگی 

من دو سه تا چیز به نظرم میرسه که گفتنش خالی از لطف نیست 

یک اینکه در نهایت بعد از گذر زمان و امتحان بستر های مخلف ارتباطی هر کدوم از ما به بستر مناسب خودمون میرسیم منظورم اینکه شاید تا وقتی هنوز اینستاگرام به شیوه امروز نبود خیلی از دوستامون دقیقا کارکرد امروز اینستاگرام رو با وبلاگشون میکردن، یه سری عکس با کپشن های کپی شده تکراری.

دوم اینکه کم بودن جامعه آماری دلیل به ضعیف بودن یا بی کیفیت بودن نیست 

ترکیب یک و دو میشه اینکه به  نظر من اتفاقا اینکه ظهور مدیاهای دیگه کمک کرده که مخاطب های وبلاگ نویسی تفکیک شده تر باشن یعنی تم مشترک بینشون این بشه که دغدغه نوشتن دارن

حالا کاری که ما باید بکنیم اینکه همو ترغیب کنیم به نوشتن 

به نظرم موضوع چالش هایکه ختم به داستان نویسی های کوتاه میشه میتونه خیلی جذاب باشه

پاسخ :

سلام.

آره درسته. قبلا زیاد داشتیم از این وبلاگ‌ها.
ولی یه موضوعی وجود داره؛ من می‌شناسم آدم‌هایی رو که نوشتن رو دوست دارن و هنوز می‌نویسن اما نه توی وبلاگ. بلکه توی کانال و اینستا. دلیلشونم اینه که دیگه کسی وبلاگ نمی‌خونه یا دیگه حس نوشتن توی وبلاگ رو ندارن.
چالش‌ها و داستان‌های کوتاه هم جذابن.

ایده من یکجور تبلیغ برا افزایش تعداد بلاگر هاست. نمیدونم تا چه حد مفیده و خوشت بیاد.من ایده ام اینه که اگه از متن پستی خوشمون اومد میتونیم از صفحه اسکرین شات بگیریم و بذاریم تو صفحات دیگه مثل استوری اینستاگرام و...
اینطور کسایی که قبلا بلاگر بودن و کناره گیری کردن، میتونن وسوسه بشن و با دیدن صفحات وبلاگ فیلشون یاد هندستون کنه و یا اصلا متوجه شن هنوز جنبنده ای تو وبلاگ ها هست و وبلاگ نویسی هنوز زنده ست.

پاسخ :

من ایده‌ت رو خیلی دوست داشتم نسترن. به نظرم می‌تونه مفید باشه.

عه. اون ربات شروع به کار کرده بود؟ آدرسشو دارین؟

پاسخ :

راستش من دورادور خبراش رو شنیدم. آدرسش رو ندارم متاسفانه. ولی میشه از خود یک آشنا پرسید.

خیلی ممنون :)

پاسخ :

خواهش می‌کنم، کاری نکردم.

اره واقعا وقت ازاد که مثل قدیم نداریم ولی اگر بنا به گلچین نباشه، من با این ایده مخالفم. چون مثلا چندتا وبلاگ رو ببریم تو اون کاناله؟ بر چه اساسی ببریم؟ پست ها درهم برهم و قاطی میشه. 

پاسخ :

ببین یه موضوعی وجود داره؛ ما داریم یه جور فیلتر برای مخاطب می‌ذاریم. چرا؟ چون داریم مطالب رو با سلیقه‌ی خودمون تحویلشون می‌دیم. حالا این هم خوبه و هم بد. من نمی‌دونم این قضیه‌ی گلچین کردن چقدر امکان‌پذیره، ولی باید درباره‌ش با اهل کارش صحبت کنیم.

منم منظورم از حائز اهمیت بودن مشخصا ترند بودن یا تخصصی بودن محتوا نیست حائز اهمیت میتونه پست های دنباله دار یه داستان تخیلی باشه که نویسنده وبلاگ از ذهن خودش در میاره . یا حالا هرچی . منظورم اینه که حائز اهمیت این نیست که ما اصن فک کنیم وای مباحث سیاسی مثلا خیلی مهمن یا حتما باید فلسفی صحبت کنیم تا حائز اهمیت باشه . چه بسی ارتباطی که با روزانه نویسی ممکنه یک نفر برقرار کنه خیلی بیشتر و محکم تر از ارتباط گرفتنش با یه موضوع رسمی و پر محتوا از لحاظ روانشناسی باشه مثلا . ( با توجه به اختلاف و تنوع سلایق اصلا اینکه محتوا رو بخوایم محدود کنیم معنی نداره ) 

صحبت من در مورد محتوا به چیز دیگه ای اشاره می‌کنه . 

 

 

در نهایت توی این مرحله اگر تصمیم بر این شد که خب پس بیایم با شناخت شروع کنیم به نظرم بهتره که سریعتر بریم سر بررسی ساز و کاری که باهاش بتونیم مدیریت کنیم این موضوع رو و هدایتش کنیم . 

 

 

 

پاسخ :

آها، پس من بد متوجه شدم.


آره منم موافقم که سریع‌تر اقدامی کنیم.

۲۴ شهریور ۲۰:۰۲ • عالیس •

بچه‌ها موافقید یه جمع‌بندی کنیم که از کجا شروع کنیم و چیکار کنیم؟

بله عالی موافقیم

پاسخ :

^^

کی پیشنهاد بحث تو کامنت داد و چرا . 

 

یا منتقل کنیم تلگرام یا شکلش رو تغییر بدیم اینطوری به فراصت می افتن همه . یه میانگین زمانی بگیری و بذاریش کنار تعداد پیام های یه کانورسیشن معمولی ، برای هر تصمیم ساده 4 روز حداقل زمان لازمه این درحالی اِ که همون تصمیم توی نیم ساعت میتونه به بار بشینه تو فضای مناسبش . 

 

در هر حال تا همینجارو یه جمع بندی کنیم . 

پاسخ :

پیشنهاد صخره بود و بعد از صحبت با یک آشنا، دیدم حرفش منطقیه. اینم کامنتی که صخره گذاشته بود برامون:

«من مشکل دارم برا وصل شدن به تلگرام. و سوای اینکه وصل نمیشم هم،شخصا مخالف گروه تلگرامی با بلاگرام(# تجربیات گذشته.) حتی جدای این! به نظرم اگه بحث رونق بخشی به بلاگه، ما خودمون باید بیشتر از همه فعالیت هامون رو تو بلاگ انجام بدیم. چه اشکالی داره یه پست رمز دار مخصوص بذاری و همه تو کامنتای بازش همفکری کنیم؟ حتی خودتم در نقش مدیر وبلاگ کامنتارو جواب ندی و بیای مثل بقیه کامنت بذاری! من بارها سر چالش هام این کارو کردم. اگر بچه ها پایه باشن، واقعا چیزی از گروه تلگرامی کم نداره.»

۲۵ شهریور ۰۰:۵۹ پیمان ‌‌

سرزده از این جا رد می‌شدم و این مطلب رو دیدم. خط اول یعنی «دوران طلایی وبلاگ» نظرم رو جلب کرد.

اون دوران در نظرت دقیقاً یعنی کی؟

پاسخ :

چه سوال خوبی پرسیدی!

چیزی حدود 8 سال پیش، قبل از همه‌گیر شدن اینترنت پرسرعت و ورود گوشی‌های هوشمند به بازار. اون دوران می‌تونه ویژگی‌های زیادی داشته باشه ولی ویژگی مد نظر من تعداد زیاد افرادی بود که توی وبلاگ می‌نوشتند. همونایی که هنوز هم می‌نویسن ولی نه توی وبلاگ؛ کوچ کردن به کانال و اینستا.

@الکس وات

پیشنهادش رو من دادم و تو نظرات پست  قبل دلایلش رو هم بیان کردم. ساده ترینش اینکه اگر ما قراره هدفمون رونق وبلاگ باشه، خودمون نریم جای دیگه. 

پاسخ :

با اجازه من کامنتت رو کپی کردم براش.

میشه پیشنهادات رو یه جا بنویسیم که بهتر بتونیم جمع بندی کنیم و تصمیم بگیریم ؟

پاسخ :

حتما. من یکم آواره و سرگردانم، وقت نمیشه. فردا انجام میدم.

۲۶ شهریور ۰۸:۳۳ • عالیس •

خب، 80درصد بسته‌ی اینترنتم رو استفاده کردم و الان پشت لپ‌تاپ نشستم! نداشتن وای‌فای سخته دوستان!
مرسی از همه‌ی اونایی که شرکت کردن. بریم سراغ ایده‌ها و نظرهاتون؛

1. انتخاب 10 وبلاگ برتر (یا همون تاپ تِن)
2. بهترین وبلا از نظر محتوای مفید
3. تاثیر گذارترین وبلاگ در عقاید شخصی
4. بهترین وبلاگ از حیث پست های دغدغه مند
5. بهترین وبلاگ از حیث پست های ادبی و غنی
6. با اخلاق ترین بلاگر
7. ایجاد یک وبلاگ جدا برای پشتیبانی و برگزاری چالش‌ها
8. هر چند هفته یکبار یه موضوع انتخاب کنیم تا بلاگرها درباره‌ش بنویسن؛ اینطوری موضوعات مخالف رو پوشش می‌دیم.
9. کمک گرفتن از بلاگرهای سابق
10. به اشتراک گذاشتن فعالیت‌های وبلاگی در سایر شبکه‌ی اجتماعی به خصوص اینستا و تلگرم (ترجیحا انتخاب بخشی از یک پست)
11. برگزار کردن یه مسابقه یا چالش که در اون بهترین پست‌هایی که در مدت یک هفته یا یک ماه خوندیم رو در قسمت پیوندها معرفی کنیم. در نهایت به قید قرعه جایزه بدیم یا مثلا از پستش، فایل صوتی تهیه کنیم.
12. بلاگرها توی یک پست صوتی درباره‌ی خودشون بگن
13. بهبود وضعیت قالب‌ها
14. اپلیکیشن بیان
15. یه متن تهیه کنیم و در اون از مدیر بیان بخوایم تا تغییرات مورد نظرمون رو در بیان ایجاد کنه.
16. دعوت کردن از بلاگرهای قدیمی
17. دعوت کردن از سایر کسانی که قلم خوبی دارند و در فضاهای دیگه می‌نویسن
18. یه پیج مخصوص توی اینستا بزنیم و برای وبلاگستان تبلیغ کنیم؛ پادکست‌ها و پست‌های خوب رو معرفی کنیم.
19. ایجاد یک وبلاگ در ویرگول
20. «با من از هنرت بگو» که در اون بلاگرها درباره‌ی هنرها، مهارت‌ها و دغدغه‌هاشون می‌نویسن تا سایرین از تجربه‌شون استفاده کنن.
21. در نظر گرفتن زمان آماده‌سازی برای ارزیابی شرایط، شناخت واقعیتها و مسیرهای ممکن برای دستیابی به هدف. دلایل کم شدن استقبال از وبلاگستان رو بررسی کنیم. بعدش نقشه‌ی راه رو مشخص کنیم. در پایان راهکارها رو ارائه کنیم.
22. بها دادن به نویسنده‌های خوب
23. دغدغه‌ی نظر دادن زیر پست‌های همدیگه رو داشته باشیم.
24. ربات یا کانال تلگرم برای نشون دادن گلچینی از پست‌های وبلاگ
25. چالش داستان‌های کوتاه

ایده‌هایی که فکر می‌کنید بهتر هست رو با عددش بگید تا رای‌گیری کنیم و کارمون شروع شه.

7
8
20
23
24

فعلا فقط ۷ بعدش دانه دانه همشون! 

14,17,18 ^_^

۲۸ شهریور ۰۸:۱۹ سجاد آشنا

سلام

چه کار جالبی دارید انجام میدین واقعاً

خواستم بگم که مسئله این هست که ماها دائم در حال تغییر هستیم. شرایط زندگی ما تغییر میکنه. بعضیا در یک دوره‌ی صرفاً به خاطر اینکه تنها هستن و احساس تنهایی میکنن وبلاگ می‌نویسن. بعد از مدتی که از تنهایی در اومدن احتمالاً وبلاگن‌ویسی رو رها میکنن.

خیلی‌ها اونقدر درگیر مشغله‌های مختلف میشن که دیگه زمانی برای وبلاگ‌نویسی واسشون نمیمونه.

ولی مورد 23 به نظرم خیلی تآثیرگذاره به نظرم.

پاسخ :

سلام.

کاملا درسته. ولی بعضی افراد هنوز دغدغه‌ی نوشتن دارن و اتفاقا دارن می‌نویسن، ولی توی شبکه‌های دیگه.

به اینکه اگه هدفمون رونق وبلاگ هست ، پس باید تو خود وبلاگ بحث کنیم و به نتیجه برسیم میگن تعصب بی جا . که نتیجه ش رو هم داریم میبینیم دیگه . 

 

یه فراخوان گذاشتیم که این همه داوطلب و انگیزه پشتش بود اما با یه حرکت ضربه فنی ش کردیم . 

پاسخ :

ببینید من واقعا مشکلی ندارم با اینکه بخوایم کجا صحبت کنیم.


ضربه فنی رو هم که شما میگی به نظرم بحث اولویت‌هاست. بقیه اگه این قضیه واسشون مهم بود واقعا وقت می‌ذاشتن و میومدن صحبت می‌کردن.

خب همین . منم همین رو میخوام بگم . این خودش بخشی از اتفاقی اِ که داره میوفته . در مورد کل موضوعی که ما سرش میخوایم به نتیجه برسیم هم همه این اتفاقات وجود داره . وقتی بحث بستر و اولویت مطرح میشه تو نمیتونی به سادگی اولویت های افراد رو تغییر بدی ولی خب آسون تره که روی بستر کار کنی تا یه تغییری بوجود بیاری . 

۲۹ شهریور ۱۴:۲۳ • عالیس •

دارم توی وبلاگ بچه‌ها کامنت می‌ذارم و خبر میدم که بیان رای بدن. ولی به نظرم نباید کار به اینجا می‌رسید که برم در خونه‌ی بقیه رو بزنم و خبرشون کنم...

۲۹ شهریور ۱۴:۳۵ • عالیس •

من با شماره‌ی 7 موافقم و بعدش می‌تونیم به سایر ایده‌ها برسیم. مشکلی که وجود داره اداره‌ی اون وبلاگه با توجه به اینکه ماها یکی در میون نیستیم گاهی وقتا.

۲۹ شهریور ۱۴:۴۰ مشتاقٌ الیه

سلام. به نظرم گزینه 7 الان منطقی ترین کاره. هرچند دردسرش از همه بیشتره...

با 24 شدیدا مخالفم. البته نظرمه و بااحترام به همه شما دوستان عزیز. برای اینکه ما میخواهیم به بلاگ رونق بدهیم تازه همین روزنه نور کوچک که هنوز میتابه رو هم کور میکنیم... خیلی ها ممکنه به همان مختصر نوشته ای که در فلان کانال تلگرام یا هرچی میاد بسنده کنند و فضای وبلاگ بیشتر مطرود و کور بشه...

 

بابت کوتاهی هایم هم معذرت میخواهم 

امیدوارم بتونم جبران کنم:)

پاسخ :

سلام.

نمی‌دونم شما توی کامنت‌های بالاتر دیدی یا نه، ولی ایده‌ی اصلی اینه که یه خط از پست توی کانال باشه و بعدش لینک بده به وبلاگ. درواقع یه جور اطلاع‌رسانی واسه آپدیت پست‌هاست.

خواهش می‌کنم، اشکالی نداره.
امیدوارم کاری که شروع کردیم بی‌نتیجه نمونه.

۲۹ شهریور ۱۴:۵۶ دُردانه ⠀

۲

۳

۴

۵

۶

۸

۹

۲۳

 

۲۹ شهریور ۱۵:۲۴ مشتاقٌ الیه

بله دیدم. همین کار هم مضره. ببینید بلاگ بلاگه. ما که نمیخواهیم دست به دامن فضاهای دیگه بشیم تا به این فضا رونق بدیم. بالاخره بلاگ مخاطب خودشو داره، یا مثلا اینستاگرام هم مخاطب خودشو. یکی از دوستان گفته بودن که نویسنده های بلاگ خیلی هاشون با اومدن فضاهای مختلف فهمیدن مال بلاگ نیستن و کوچ کردن مثلا رفتن اینستا. این حرف درسته. خب ما که نمیتونیم برشون گردونیم یا سلیقه شون رو عوض کنیم. 

اینکه یه قسمتی باشه و بعد لینک بشه به بلاگ مضره به نظرم. خود من ممکنه با خوندن یک خط بگم ای بابا بازم پست فلان یا بهمان. ما نمیتونیم با خوندن خط اول کتاب در مورد کل کتاب قضاوت کنیم. کار وبلاگ نوشتنه، نوشتن هم خواندن میخواد. باید صبر مخاطب باشه، احترام باشه، محبت باشه. خصوصا امروزه که همه به نحوی بسیار درگیر و پرمشغله اند...

البته

این نظر منه. خیلی ها ممکنه مفید بدونن ولی مردم ما در مورد کانال های مختلف و تلگرام و ... جواب پس دادند. من این رو یک آسیب برای دنیای بلاگی میدونم که بخواهیم از فضاهای دیگه به نفع بلاگ استفاده کنیم. چون نتیجه عکس میده...

 

 

پاسخ :

درسته، ما اصلا دنبال این نیستیم که سلیقه‌ی کسی رو عوض کنیم. هدف ما اینه که به اونایی که خیال می‌کنن وبلاگستان خالیه یادآوری کنیم که ماها هنوز اینجاییم و چراغ خونه‌هامون روشنه!

ببین الان خود بیان واسه وبلاگ‌هایی که آپدیت میشن یه بخش جدا داره. بلاگفا هم داره. سرویس‌های دیگه هم شاید داشته باشن. ایده‌ی ما از ربات یا کانال یه همچین چیزیه. خب اونی که نمی‌خواد ببینه اصلا دنبال نمی‌کنه. ما که کسی رو مجبور نکردیم!
همیشه استفاده از فضاهای دیگه برا تبلیغ خوبه. و تبلیغ چیزیه که ما دنبالشیم.

سلام. 

مرسی که خبر دادین در مورد نظرسنجی :)

 

من به شخصه با 3، 4، 11، 16، 17، 20 و 25 موافقم.

 

+فقط در رابطه با شماره ی 11 فکر می کنم اینجوری باید خیلییی از بلاگ ها رو بخونیم! چون من به شخصه یه تعدادی از بلاگر ها رو به صورت محدود میشناسم و خب قطعا اون ها رو میخونم... در نتیجه ممکنه برای کسی که مثلا منِ نوعی نمی خونمش، احتمال اینکه لینکش کنم در حد صفر و حتی کم تر باشه!

 

++و اینکه اینجا خیلیامون فقط روزمره هامون رو می نویسیم یا دغدغه ها و... اگر بخوایم که چالش بذاریم تا در مورد یک موضوع خاص بنویسیم، یکم سخت میشه و زیادی تو چهارچوب قرار میگیره!

شبیه انجمن های داستان نویسی و اینا میشه...

اینجا همه آزادن! با همه نوع طرز تفکر، مدل نوشتن و...

به نظر من شاید این کار برای بلاگر ها خیلی جوابگو نباشه...!

پاسخ :

سلام

خواهش می‌کنم :)

+ گمونم خیلیامون وضعیت مشابه خودت رو داریم؛ یه تعداد بلاگر محدود رو می‌شناسیم و اونا رو می‌خونیم. ولی از اونجایی که سلیقه‌ها مختلفه، همین باعث میشه تا وبلاگ‌های مختلف دیده بشن.

++ درسته. به نظرم درباره‌ی اون موضوعات می‌تونیم تجربیات شخصیمون رو بنویسیم. شاید اینطوری بهتر باشه.

۸

۲۰

۲۳

 

پاسخ :

مرسی.

۱۰

۱۶

۱۷

۱۸

پاسخ :

مرسی.

۲۹ شهریور ۱۹:۱۳ سجاد آشنا

7
12
20
23

پاسخ :

مرسی.

۲۹ شهریور ۲۰:۵۰ دُردانه ⠀

به نمایندگی از اعضای بازنشستهٔ رادیوبلاگی‌ها:

ضمن عرض خسته نباشید و قدردانی از دغدغه‌مندی شما برای فضای وبلاگ‌نویسی؛ عرض کنم که تجربه‌م می‌گه موقع حرف‌زدن و نظردادن همه فعالن، اما موقع تقسیم وظایف و عمل‌کردن که می‌شه، شونه خالی کردنا شروع می‌شه و کار زمین می‌مونه. توصیه‌م به عنوان یه بلاگر که وبلاگ‌نویسی براش مهمه اینه که به‌جای نظر و ایده، عمل و همت دیگرانو بسنجین و بر اساس اون برنامه بریزین. نظر خوب پیدا می‌شه بالأخره؛ چیزی که کمه، مردِ عمله.

پاسخ :

سلامت باشید و ممنون از حضور قشنگتون :)

مرسی بابت به اشتراک گذاشتن این تجربه. لازم بود که بدونمش. پس ما در اولین فرصت شروع می‌کنیم.

نقدا اینا به نظرم خوب میاد

17/ 21/23

 

اما واقعا در عمل چقدر از این ایده ها رو میشه اجرایی کرد، نمیدونم! 

پاسخ :

نصفش هم بشه خوبه.

@الکس وات

واقعا برام عجیب بود اینجا! حالا قدیما که هیچی! (صرفا هیچی چون ارام وحشی دیگه وجود نداره و نمیتونم لینک پستایی که زیرش چت میکردیم رو بفرستم! ) ما همین الانش هم، همیشه یه وبلاگ به عنوان چت روم داریم!!!! حتی! ساعتای انلاین شدن هم رو هم نمیدونیم ولی خیلی شده که هممون (البته سه نفریم ولی همونشم!)انلاین باشیم! من میتونم بپذیرم که تعصب بی جا مانع کسب است و میتونم بپذیرم این یه تعصب بی جا باشه. فقط برام عجیبه که چرا این تعصب بی جا در خیلی از موارد جواب داده. 

از نظر شخص من _ که بارها بیان شده_ نظرات مهم ترین بخش وبلاگه! اگه ما نتونیم اینجا کارو جمع کنیم، اونوقت از پس یه تبادل نظر ساده تو مکانی که تبادل نظر توش حرف اول رو میزنه بر نیومدیم! سر در نمیارم! مگه میخواستیم چیکار کنیم که انقدر اشفته و با وقفه و بی رمق شدیم؟ بیخیال بابا! عیب از خودمونه که دیگه اون ادمای سابق نیستم. و محض رضای پروردگار! یکی بیاد از چالش تخته بازا و عکس چشما و نامه ای به اینده و غیره و ذالک حرف بزنه که همش تو وبلاگ و تو کامنتا جور شد! به نظرم، مشکل بیشتر وقفه زمانی بوده که به طبع کار از شور و حال اولیه اش افتاده. 

 

ضمن اینکه الان یادم اومد. تو بلاگفا، هر شب جمعه دورهمی داشتم! یه اکیپ که سر یه ساعتی انلاین میشدیم یه کاری رو انجام میدادیم و بعد میرفتیم خونه هامون. خیلی هم شدنی و جذاب بود. چتای وبلاگی معروف و شیرینن. عیب از خودمونه بچا. عیب از خودمونه. 

پاسخ :

موافقم که ما دیگه اون آدمای سابق نیستیم.

@دردانه

شخصا و از طرف همه مون از همراهیت مچکریم:))) به نظرم نکته بیسار ظذیف و مهمی رو بیان کردی. باشد که با همراهی شما پیشکسوتان رستگار شویم. ماچ:)^^

۷ و ۹ و ۱۶ و ۲۳ (:

و‌ ممنون از اطلاع‌رسانیتون

پاسخ :

مرسی.

۳۰ شهریور ۰۰:۵۷ • عالیس •

تا چند سال پیش همیشه من اونی بودم که برنامه‌ی دورهمی بین همکلاسی‌های قدیمی رو می‌ذاشت. حرص خوردن‌ها و هماهنگی‌ها و شارژ گوشی که تموم می‌شد مال من بود. آخرشم یه عده حتی به خودشون زحمت نمی‌دادن که بگن بالاخره میان یا نه؟! و من توی کافه باید زنگ می‌زدم ببینم کجان! آخرش دلسرد شدم و این کارها رو گذاشتم کنار. حالا بعد از چند سال بلند شدم. امیدوارم مثل قبل نشه.

۸ 

۱۰

۱۲

۱۱

۱۸

۱۷

۲۳

عالیس شرمنده یکم دیر پیام دادم.

پاسخ :

مرسی.

همیشه همینه عالی. 

ما از شیش ماه پیش با بلاگرا برنامه نمایشگاه کتاب داشتیم، تهش این شد که من از خود حیاط نمایشگاه پیام دادم داداش اخر تو اومدی یا نه؟ :| در این حد:|  برا همین چیزاشم بود که من اصرار داشتم تیم وسیع نشه چون کنترلش سخت میشه. اگه مثلا بدونیم ۷ نفریم، و یه برنامه منسجم و محدود زمانی به همون ۷ نفر بدیم_ و حتی در مراحل بعدی، یه شرح حال_ به نظرم کنترلش راحت تر باشه. 

پاسخ :

-________________-

@عالمه در باب مورد هفت

گمونم باید چند تا مدیر داشته باشه هر کدوم با وظایف مشخص. اینجوری یکی در میون نبودن ها رو هم پوشش میده

پاسخ :

موافقم.

۳۰ شهریور ۱۳:۳۶ زهرا حسین زاده

۹

۱۰

۱۳

۱۴

۱۶

۱۷

پاسخ :

مرسی.

۳۰ شهریور ۱۶:۳۰ کلمنتاین ‌‌

23

سعی میکنم بازخورد دادن رو جدی تر بگیرم از این به بعد.

پاسخ :

مرسی.

8

9

18

23

24

پاسخ :

مرسی.

۳۰ شهریور ۲۳:۰۷ • عالیس •

بچه‌ها موافقین که تا فردا پسفردا نتیجه‌ی رای‌ها رو اعلام کنم؟

من که موافقم. 

اگه 7 رای آورد و وبلاگ جدا زده شد، من یه قالب خوب درست کردم. می‌تونیم بعنوان جایزه برای چالش اول در نظر بگیریمش :)

پاسخ :

به‌به. مرسی.

۳۱ شهریور ۰۰:۳۸ -دایناسو ر-

اول متاسفم بابت تاخیرم و متاسف‌تر که مجبور شدی بیای دنبالمون، شاید اگه یه تایم مشخص برای گفتگو‌ها مشخص بشه بهتره، این طوری هر کسی هم نتونه بیاد، نزدیک‌ترین زمان ممکن خودشو میرسونه.

 

۷

۸

۱۰

۱۱

۱۸

۲۲

 

یه جورایی ایده‌ها هم دیگه رو پوشش میدن و در کنار و کامل کننده‌ی همدیگه هستن و میشه در کنار هم گسترششون داد.

پاسخ :

حتما مطرح می‌کنم این قضیه رو.


مرسی.

@رامین

به بههههه:) مرسی از مشارکتت 

 

@عالی

اره بابا. هر چه سریع تر بهتر:)

پاسخ :

چشم.

سلام بابت تاخیر متاسفم -_-

7

8

10

12

18

19

23

:*

پاسخ :

مرسی.

۳۱ شهریور ۲۰:۱۷ ستاره‌ی آبی

سلام عالیس عزیز. اول اینکه ببخشید دیر شد. من با شماره‌های 

۷

۸

۱۰

۱۴

۲۰

۲۲

۲۳( به علاوه‌ی دغدغه‌ی پاسخ دادن به کامنت‌ها)

۲۵

موافق هستم. همین‌طور دورهمی که خودت گفتی و اینکه مثلا یه کتاب یا فیلم تعیین کنیم که هر کی دوست داره تو مدت مشخصی ببینه یا بخونه و بعد هر کس تو وبلاگ خودش در موردش بنویسه.

بازی‌ها و چالش‌های وبلاگی بامزه و ...

 

پاسخ :

نقد و بررسی کتاب و فیلم هم ایده‌ی جالبیه.

مرسی.

۰۱ مهر ۱۰:۳۴ یک آشنا

سلام دوستان عزیز 

چه بحث های جالبی شده  - اینقدر تعدادش کامنت ها زیاده که فرصت نکردم همه رو مطالعه کنم  - بخش اصلی که در مورد نظر سنجی هست و مطالعه کردم و مواردی به ذهنم رسید که اینجا چند خطی در موردش حرف میکنم 

البته من مدتی رو درگیر آماده کردن ارایه و سمینار و از این جور مسخره بازی ها بودم برای همین نشد که حضور مواثری داشته باشم از این بابت پوزش می خوام.

خوب اما مواردی که به ذهنم میرسه  -

اول - فرایند انتخاب یک بلاگر به عنوان برتر بودن در یک فرایند ِ قطعا کسی منکر این نیست که منتخب بودن حس خوبی رو به افراد میده و انگیزه میشه برای این که بهتر فعالیت کنند اما از اون طرف حس بدی رو میده با باقیه ای که توی این ترنومتر شرکت میکنند! اگر نگاه بیندازیم به فلسفه بلاگ نویسی در میابیم که به هیچ وجه پیروز شدن توی یک مسابقه نیست - شاید اگر نوشتن رو تبدیل به یک چالش کنیم عده ای سرخورده شوند 

شخصی رو فرض کنید که شاید تازه شروع به نوشتن کرده و رقابت برای اون انطور که ما فکر می کنیم منصفانه نباشه :|

دوم - هر گونه فعالیتی که منجر بشه به لو رفتن هویت واقعی بلاگر آنقدر ها جالب نیست چرا که تعداد زیادی بلاگر هستند که سعی میکند خود واقعیشون رو بنویسن برای این مهم چیزی مهم تر از مجهول الهویت بودن نیست. شاید عده ای نتونن توی چنین شرایطی اونطوری که واقعا تمایل دارند افکارشون رو به رشته تحریر در بیارن.


سوم - مساله مهمی که باید بهش توجه بشه و معمولا در نظر گرفته نمیشه این مساله است که قصد ما ایجاد رونغ در بلاگستان است و یکی از جنبه های انجام این کار جذب مخاطب های جدید است - متاسفانه وجود تلگرام و دیگر سوشال ها باعث شده که ذاعغه آدم ها تغییر کند و بیشتر به دنبال مطالب زرد و بی کیفت هستند تا یک مطلب جدی و اجتماعی :/ 
خیلی کوتاه بخوام مساله رو روشن کنم باید بگم که اگر مطلبی بیشتر از یک پاراگراف باشه اغلب مخاطب ها رغبتی به خوندنش ندارن :/ شاید برای رفع این مساله بشه از پادکست کمک گرفت - مثلا تیمی که مطالب منتخب بلاگستان رو تبدیل به پادکست کنه 

 

چهارم - مهم ترین مساله موجود اینه که همه کار رو با هم نمیشه انجام داد ِ بهتر اولیت بندی بکنیم و کار ها رو دونه دونه هندل کنیم - اینطوری هم مدیریت کار ساده تر میشه هم بهتر میشه در مورد نتیجه نظر داد.

پاسخ :

سلام به آشنای عزیز

اشکالی نداره جانم.
اول - به نظرم به نکته‌ی خیلی خوبی اشاره کردی. من اصلا به قسمت منفی این قضیه فکر نکرده بودم.
دوم - درسته.
سوم - ببین ایده‌ی پادکست خیلی خوبه ولی آخه ما به عنوان بلاگر چرا نباید بتونیم مطلب بیش از یک پاراگراف رو بخونیم؟! و اصلا مخاطبین ما، حتی غیر بلاگرها، چرا باید چنین وضعیتی داشته باشن؟! کتاب که نمی‌خونن مردم. 2 تا مطلب درست هم نخونن؟!
چهارم - حتما.

۰۱ مهر ۱۰:۵۹ • عالیس •

بچه‌ها امشب میام نتیجه رو اعلام می‌کنم و جواب کامنت‌ها رو هم میدم. الان که دارم اینا رو تایپ می‌کنم پیشبند بسته‌م و تازه شستن ظرفام تموم شده :دی

پاسخ :

می‌بینم که درگیر دِیت شدی و تا 5 صبح داشتین سریال تماشا می‌کردین!

۰۱ مهر ۲۱:۳۶ الکس وات

میشه اگر نتیجه مشخص شد ، قبل از انجامش یکبار دقیقتر مرور بشه ؟ 

پاسخ :

حتما.

یعنی میشه وبلاگ ب روزای قبلش برگرده!؟:-) :-) :-) (خرکیف)

پاسخ :

باید تلاش کنیم براش.

۰۲ مهر ۱۴:۲۲ • عالیس •

خب من در لحظات آخر می‌خوام علاوه بر شماره‌ی 7 که قبلا رای دادم، به شماره‌ی 15 هم رای بدم.

پاسخ :

قرار نیست چون وبلاگ خودته تا ثانیه‌ی آخر لفتش بدی!! -_-

۰۲ مهر ۱۴:۲۹ • عالیس •

نتایج آرا؛ همه‌ی کامنت‌ها عمومی بودند:

 

01 -> 0 رای

02 -> 1 رای

03 -> 2

04 -> 2

05 -> 1

06 -> 1

07 -> 9

08 -> 8

09 -> 4

10 -> 6

11 -> 3

12 -> 3

13 -> 1

14 -> 3

15 -> 1

16 -> 4

17 -> 6

18 -> 6

19 -> 1

20 -> 5

21 -> 1

22 -> 2

23 -> 11

24 -> 2

25 -> 2

 

نتایج رو توی پست بعدی فراخوان اعلام می‌کنم.

۰۲ مهر ۱۴:۳۴ رامین :)

در مورد شماره 15 حدود چند ماه پیش یه چالش درخواست از بیان شروع شد و کلی بلاگر شرکت کردن و خواسته‌هاشونو گفتن و در نهایت، سه ماه پیش (اول خرداد) جمعی از بلاگرا حضوری رفتن به دیدن آقای بیان! و این خواسته‌هارو بهشون گفتن. بیانی‌ها هم قول دادن که خیلی زود بعضی موارد رو حل بکنن. ولی سه ماهه هنوز خبری نشده.

 

توضیحات بیشتر :

http://safaeinejad.ir/1398/03/31

پاسخ :

ممنونم رامین جان. درباره‌ی نتیجه‌ش اطلاع نداشتم.

۰۲ مهر ۱۵:۴۹ عین _ الف

7

10

18

23

پاسخ :

من رای‌هات رو به نتیجه‌ی اصلی توی پست فراخوان 5 اضافه میکنم.

۱۲ مهر ۱۴:۳۵ فاطمه .ح

من تازه این پستا رو دیدم. البته نظرسنجی و ایده دادن‌ها که تموم شده ولی خب همینجوری نظرات خودمم می‌نویسم. فکر می‌کنم خیلی وقت‌ها ننوشتن می‌تونه از ایده نداشتن نشأت بگیره. خیلیا روزانه‌نویسی‌شون خوبه یا از هر اتفاق کوچیکی می‌تونن یه پست خوندنی دربیارن اما خیلیا هم نه. و شاید مدت‌ها بگذره تا یه بهونه دستشون بیاد برای این‌کار. بنظرم اگه کسی با ایده موافق باشه، می‌شه یه سری کارهایی انجام داد مثل با هم فیلم دیدن یا کتاب خوندن. که البته اونم خیلی خیلی سخته با توجه به تجربه‌ی کتابخوانی گروهی که تو تلگرام دیدم، به قول شباهنگ وقتی وقت عمل برسه تعداد کم می‌شه (گاهی هم ناخواسته، خودمم توی اون گروه تلگرامی همینجوری شده بودم، برای همین زیاد به این ایده «امید» ندارم اما فکر می‌کنم مؤثره) 

اینکه سه هفته وقت بذاریم و با یه رای گیری (که میتونه با این فرمهای نظرسنجی اینترنتی سریع انجام شه)، کتاب انتخاب کنیم و بخونیم (یا حتی دو سه تا انتخاب کنیم؛ هر گروهی توی اون بازه یه چیزو بخونه یا یه فیلمیو ببینه) و بعد حتما از هم بخوایم که درموردش یه چیزی بنویسیم. شاید یکی نقد کنه، یکی وصلش کنه به زندگی شخصیش، یکی صرفاً از حال و هوای خوندن بگه.

منظور من اینه که یه محتوا باید برای نوشتن وجود داشته باشه. نویسنده از یه جا ایده بگیره، فکرش غنی تر بشه و نهایتاً با تشویق وبلاگی ها نظراتشو درمورد چیزایی که میبینه و میخونه بیشتر به اشتراک بذاره.

 

حقیقتش فکر نمیکنم «عملی» بشه بابت ابعاد وسیعش و درنظرگرفتن وقت و حال و ... ولی ارزش کامنت کردنشو داشت :)

فکر کنم نظرم نزدیک باشه به نظرِ «داستان نویسی» و «انتخاب موضوع».

با یک آشنا درمورد رقابتی نکردن فضا البته خیلی موافقم

۲۹ مهر ۱۱:۱۶ دچارِ فیش‌نگار

سلام

خیلی ممنون که همت کردید و همه رو برای این دغدغه خوب جمع کردین :)

 

پیشنهاد طوری سه تا نکته هم من بگم که البیته شاید با پیشنهاد دوستان مشترک باشه

 

1- اینکه هدفمون از وبلاگ زدن تمرین نوشتن و خوبتر :) نوشتن مون باشه

2- این رفقایی که شما جمعع کردین به توافق برسید که در هر بازه زمانی مثلا هر یک ماه یه چالش برای نوشتن بذارید یعنی موضوع بدین که یکی از چیزهایی که بلاگرا ازش رنج می برن کمبود موضوع جذابه

3- راه سوم که پیشنهاد منحصر به فردیه اینه که وبلاگ های موفق که جذابن و زود به زود بروز میشن رو به اعضای کمپین معرفی کنید تا بهونه ای برای حضور بیشتر بلاگرها در پنل هاشون بشه. مثلا وبلاگ خودم :) میرزا - عطر هل- و ...

 

ارادت مند شما

پاسخ :

سلام

ببخشید که دیر جواب میدم. حواسم گاهی سر جاش نیست.

مرسی. به زودی دوباره پست می‌ذارم در این رابطه.
ارادت از ماست.

ازینجا چه خبر؟! :)))

پاسخ :

هیچی، سکوت مطلق! و البته یکی 2تا کامنت رو جواب ندادم از یه قرن پیش. گیجِ عالم هستم!

۰۱ آذر ۱۶:۵۸ اسماعیل اصلانی دیرانلو

حالا بعداً اینجا یه چیزی می‌نویسم.

پاسخ :

حالا اجباری هم نیست.

۰۲ آذر ۱۳:۵۱ اسماعیل اصلانی دیرانلو

اجباری رفتم! :))

پاسخ :

باشه :))

۰۲ آذر ۱۴:۴۷ اسماعیل اصلانی دیرانلو

وبلاگ اصلی منه اینه: https://diranlou.ir/

پیشنهادهایی که دادی خوبه. ولی باید به اجرایی شدنش هم فکر کرد. 

بهترین کار برای وبلاگ نویسی (بعد از تجربه 15 ساله) اینه که هر فرد خودش رو متعهد کنه که روزی یک مطلب بذاره. اگر روزی یک مطلب امکان پذیر نیست، هفته‌ای یک مطلب قطعاً امکان پذیره. 

و دیگه اینکه در خوندن و معرفی کردن همدیگه کوشا باشیم. هر چه وبلاگهایی بیشتری بخونیم در نوشتن و ایده پردازی قوی تر میشیم. 

این از من. تا بقیه چی بگن

پاسخ :

ممنون. به زودی پست می‌ذارم در این رابطه.

من نصف کمتر کامنتا رو خوندم و باید برگردم دوباره بخونم.بنظرم یک پست بنویس و ده تا از وبلاگایی که بروز میشن و دوست داری رو معرفی کن و چالش کن این مسئله رو. یک راه دیگه که میشه کمک کرد ادما بیشتر بنویسن اینه ک کامنتای بیشتری بذاریم تو بلاگاشون که ترغیب بشن.به عبارتی دیگه خواننده خاموش نباشیم

پاسخ :

خیلی کارا باید بکنیم. خبرای خوب توی راهه.

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
مینویسم هرآنچه را در ذهنم میگذرد. مینویسم تا بتوانم زنده بمانم!

+ کوچ کرده از بلاگفا.

++ رمز پست‌ها را برای آن‌هایی که باید، فرستاده‌ام.
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان