تمام عکس های اوریل را از آرشیوم پاک کردم. همه ی عکس هایی که روزی عاشقشان بودم. روی تخت دراز کشیدم و به این فکر میکردم که "I'm done with long hair" و حالا به طرز شگفت آوری توانایی این را دارم که روی صندلی آرایشگاه بشینم و بگویم "میخوام موهامو پسرونه کوتاه کنم!" و بعد عکسی را که از قبل تهیه کرده ام به آرایشگر نشان دهم و از درون آینه شاهد قیچی شدن موهایم باشم و همزمان به این فکر کنم که آیا باز هم بعد از یک هفته موی کوتاه دلم را میزند و به "غلط کردم!" می افتم؟!