خیالپرداز نادان

من یک پارادوکسم

روزمرگی

به دستور پزشک شروع کرده‌ام به خوردن قرص ال‌دی. پلی‌گیستیکِ تخمدان ول‌کن نیست و تنها راهش همین است. از دیروز غمگین و عصبی‌ام؛ نمی‌دانم به خاطر پریود است یا تاثیر قرص‌های جدید. امروز چند بار بغض کردم. با این حال باید به دیدن خانواده و دوست پدرم که از لندن آمده هم بروم. دلم دویدن می‌خواد؛ بدون حجاب، بدون نگاه‌های مردم و متلک‌هایشان. برای چه در این کشور مانده‌ای عالیس؟ برایت ریده‌اند؟؟

 

 

پ.ن: دومین پست امروز. قبلی؛ نه، نداشت

۰ موافق ۰ مخالف

منم وقتی شروع کردم قرص خوردم علائم ناراحت کننده ای داشتم.بعد دیگه اونقدر آزار دهنده شد که رفتم یه دکتر دیگه و فهمیدم اصلا وضعیتم ترسناک نیست.یعنی تشخیص درست بود ولی دکتره خیلی منو ترسوند.

دیگه با عوض کردن قرص هام حالم بهتر شد.

قرص یاسمین بهم می‌ساخت ولی یه ساله که دیگه وارد کشور نمیشه. با این اوکیم فعلا.

همیشه اینجور قرصایی یکم خلق و خوی آدمو بهم میریزن

فکر می‌کنم برا پریودم بود.

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
مینویسم هرآنچه را در ذهنم میگذرد. مینویسم تا بتوانم زنده بمانم!

+ کوچ کرده از بلاگفا.

++ رمز پست‌ها را برای آن‌هایی که باید، فرستاده‌ام.
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان