احتمالا بیشتر از اینکه با خود آدم ها خاطره داشته باشم و از بودن در کنارشان لذت برده باشم حضور آن ها در خیالپردازی هایم بوده که مرا به آن ها وابسته کرده و خاطراتِ خیالی قشنگ برایم ساخته!! حضورشان در خیالپردازی هایم بوده که مرا به وجد آورده! اگر این خیال پردازی ها نبود؟؟! آن ها چنین جایگاهی در زندگی من نداشتند. و اگر این خیالپردازی ها نبود؟! چقدر فراموش کردنشان برایم کار ساده ای بود!!!