به «چشم شور» و «چشم نظر» و از این حرف ها اعتقادی ندارم اما خیلی وقت است که وقتی تصمیم می گیرم کاری را انجام دهم بوق و کرنا راه نمی اندازم و حتی راجع به آن موضوع با کسی حرف نمی زنم. 12 روز است که افکاری همچون خوره به جانِ منِ وبلاگنویس افتاده اند و درباره ی آن ها حرفی نزده ام. آن هم منِ وبلاگنویسی که تا تقی به توقی می خورد فورا دست به کیبورد می شوم!!
یکی دو روز دیگر هم صبر می کنم...