باید اعتراف کنم در گذشته های دور آدم هایی با طرز فکر مشابه خودم به نظرم ترسناک بودند!! :دی اما خب چه می شود کرد؟! وبلاگ مثل خانه ی آدم است. کجا می توانم حرف هایم را بنویسم؟
از یکایک شما نهایت سپاس را دارم که با همه ی این حرف ها هنوز نوشته های اینجانب را دنبال می کنید!


پ.ن: چطوره که اینقدر زود به زود ننویسید؟! آخه من چطور می تونم هر روز مثبت 20 تا مطلب بخونم؟! :|
پ.ن2: بخش «ریبلاگ» در بالای وبلاگم را که یادتان نرفته؟ اپدیتش می کنم :)