قدیما توی فیسبوک بودیم، پای کامپیوتر و لپ‌تاپ. عکسا و پستامون متناسب با حالمون بود. گرفته که بودیم یه عکس غمگین می‌ذاشتیم؛ حالا یا هنری، یا از هنرمند محبوب همون دوران مثل اوریل. عکس که عوض می‌کردیم همه باخبر می‌شدن.مجازی بودیم ولی حس و حال همو درک می‌کردیم. اونقدر معرفت داشتیم که یه مسیج بدیم و حال همو بپرسیم. الان همه یا با Telegram مشغولیم یا با Instagram اما خب دیگه کسی نمی‌فهمه غصه داری و یه مرگت هست. حضوری می‌بینن آدمو اما یا نمی‌فهمن چه مرگته یا به خودشون زحمت نمی‌دن بپرسن چون واسشون مهم نیست! داریم راهو اشتباه می‌ریم بچه‌ها...