یادم هست یک بار دیگر هم خواستم از امیرتتلو بنویسم اما آنقدر از زمانش گذشت که پشیمان شدم. این آقای مثلن محترمی که با وجود اینکه صدای خوبی دارد و توانایی خواندن هم دارد اما همیشه از اشعار سبک‌مغزانه در آهنگ‌هایش استفاده می‌کند، جسمش رشد کرده اما از نظر فکری هنوز یک پسر نوجوانِ دورانِ بلوغ است، به خودش اجازه می‌دهد که صدای ایران را قاطی جوک‌های بی‌معنی و لوسش کند. ما فراموش نکرده‌ایم که شما چه عکس‌هایی با چه دخترهایی گرفتی. ما آهنگ‌ها و موزیک‌ویدیوهایت را فراموش نکرده‌ایم. تاتوهایت که قابل فراموش شدن نیستند چون مدام جلوی دیدند. ما مصاحبه‌ها و حرف‌هایت در برنامه‌هایی که دعوت شدی را فراموش نکرده‌ایم. ما ویس‌ها و بی‌مزه‌بازی‌هایت را فراموش نکرده‌ایم. ما یادمان نرفته در و داف‌پرست بودی و در ماه رمضان به زن‌ها توهین می‌کردی که چرا خودشان را نمی‌پوشانند چون تو روزه داری و در دوران پاکی هستی و اصلن تو به کنار، آن جوان‌های بیچاره‌ی دخترندیده که امیرتتلو نیستند و دلشان هوس می‌کند!!!! آقای مثلن محترم! جنابعالی از لاین قرمز عبور کردی و پای هنرمندی را وسط کشیدی که عمرش را پای هنر گذرانده و جهانی شده. می‌دانی؟ بی‌سوادها به تو و امثال تو لقب استاد می‌دهند، آن هم مثل آب خوردن. ولی شجریان به این راحتی‌ها استاد نشده. اگر می‌توانی ربنا را بخوان، ببینیم چقدر در دل مردم جا پیدا می‌کنی. تو هر روز بیشتر دست و پا می‌زنی و بیشتر در باتلاق تنفر فرو می‌روی. من توبه‌ات را باور نمی‌کنم چون توبه‌ی گرگ مرگ است. تو را با دلقک‌بازی‌هایت تنها می‌گذارم.


پ.ن: دومین مطلب امروز. پست قبلی؛ انتظار هم نداشته باشید باهاتون درست رفتار کنن