دیروز دو بار زنگ زد. مثل اسپند از جا پریدم که چرا داداش شمارمو بهش داده. شب دلم سوخت براش؛ که به دخترش زنگ زده تا حالی بپرسه و تولدشو پیشاپیش تبرک بگه اما من جوابشو ندادم.
امروز sms داد و تولدمو تبریک گفت. گفت که اگه خواستم شماره کارتمو بهش بدم تا وسم فلان‌قدر پول واریز کنه. شاید باورت نشه مامان، ولی وقتی هیچ‌وقت نبودی و مهربون نبودی پس پولت رو هم نمی‌خوام :)


پ.ن1: چه خوبه که خیلی‌هاتون این روزا نمی‌تونید کامنت بذارید (آره من یه assholeم، ولی این حس واقعیم بود که گفتم)

پ.ن2: مرسی مهری مهربون ^^ [کلیک]

پ.ن3: دومین مطلب. پست قبلی؛ هفده خرداد