خیالپرداز نادان

من یک پارادوکس بزرگم

خیالپرداز نادان

من یک پارادوکس بزرگم

خیالپرداز نادان

مینویسم هرآنچه را در ذهنم میگذرد. مینویسم تا بتوانم زنده بمانم!

+ فقط و فقط مقدم کسانی را به وبلاگم گرامی می دارم که مرا بدون قضاوت می خوانند!

++ و بله! شاید خیلی منفی. وبلاگم صدای ناگفته‌هایم است.

+++ کوچ کرده از بلاگفا.

آخرین نظرات
  • ۲۸ ارديبهشت ۹۷، ۱۹:۲۷ - :-)
    :-((...
پیوندهای روزانه

مهربان می‌تواند اسم مردانه هم باشد

جمعه, ۳ آذر ۱۳۹۶، ۱۱:۵۱ ق.ظ

شنبه، 27 آبان 1396


هنوز فکرم درگیر حرف‌های آن دخترهای بی‌شعوری بود که روز جمعه را در کوه با من همسفر شدند. این روزها کم پیش می‌آید که حوصله‌ی آرایش کردن داشته باشم. لباس نسبتن گرم پوشیدم. کلاه بافتم را سرم کردم. حتی اگر خیلی هم سرد نباشد موقع دوچرخه‌سواری سینوزیتِ عزیز به شدت آزارم می‌ دهد. یکی از شال‌های سرم را خیلی شل و آویزان دور گردنم پیچیدم. پاچه‌ی شلوارم را 2بار تای ریز زدم. پابندم هیچ هارمونی با رنگ مشکی و شکلاتی لباس‌هایم نداشت ولی گذاشتم که همانجا بماند. کتانی‌ام را پوشیدم و رفتم.
وقتی رسیدم دوچرخه را توی پارکینگ فردوس گذاشتم. از اینکه مجبورم مدام بروم و نگهبانانش را ببینم و هیچ پولی ازم نگیرند احساس سنگینی و معذب بودن می‌کنم ولی خب چاره چیست؟! در این دوره و زمانه بچه را هم می‌دزدند، دوچرخه که جای خود دارد! خریدهایم را انجام دادم. طبق معمول وسایل مورد نیاز برای دستبندهای سفارشی را می‌خواستم. کارم 20 دقیقه طول کشید. قرار بود اگر بشود یکی از مجازی‌هایی که به تازگی با هم آشنا شده‌ایم را ببینم. دِیتای گوشی را روشن کردم و دیدم پیام داده که هنوز به رشت نرسیده. شماره‌اش را برایم فرستاد. برای رفتنم تردید داشتم. انگار بیش از حد رنگ‌پریده بودم و دوست نداشتم برای اولین بار مرا با این سر و وضع ببیند. سر خیابان که رسیدم به غزاله (هم‌باشگاهی‌ام) زنگ زدم تا اگر خانه هست و بیکار، سری به‌ش بزنم و از وقاحت آن دخترها برایش بگویم. جواب نداد. رفتم دوچرخه را از پارکینگ برداشتم و تشکر کردم. هنوز 50 متر رکاب نزده بودم که گوشی زنگ خورد. یک گوشه ایستادم و گوشی را از زیپ کوله‌ی مشکی‌ام که پرچم بزرگ انگلستانش همیشه خودنمایی می‌کند برداشتم. خواستم جواب بدهم که قطع شد. متوجه نگاه آقای خیلی جوان دستفروش شدم. شماره‌ی غزاله را گرفتم. انگاری درباره‌ی من با مرد کناری‌اش که شاید 40 ساله بود صحبت می‌کرد. اما انگار می‌خواست که من هم بشنونم. بیشتر که نگاهش کردم گفت: «خیلی جذابی! البته ببخشیدا که می‌گم» با دست‌هایش به دوچرخه و خودم اشاره کرد و در ادامه گفت: «کلن همه‌چیز با هم جور درمیاد و جذابه!». لبخند زدم و درحالی که نگران بودم الان باید با گوشی صحبت کنم گفتم ممنونم، مرسی! داشت همانطور به حرف زدن با من و آقای کناردستی‌اش صحبت می‌کرد که غزاله جواب داد و گفت که خانه نیست و قضیه‌ی رفتن من کنسل شد. گوشی را سر جایش گذاشتم. می‌خواستم از آن پسر دوست‌داشتنی تشکر کنم که دیدم با همان آقا مشغول صحبت کردن است. دو دل بودم ولی خب در سکوت به راهم ادامه دادم. آنقدر لحظه‌ی شیرینی برایم رقم زده بود که تلخی رفتارهای زشت دخترهای روز قبل را شست و از یادم برد. حدود 300 متر بعد تردیدم برای دیدن آشنای مجازی از بین رفت. زنگ زدم. اما خب فاصله‌ی مکانی‌مان زیاد بود و من باید دستبندها را آماده می‌کردم و نمی‌توانستم بیشتر از یک ساعت را صرف این ملاقات کنم. ترجیح دادیم که موکولش کنیم برای روزی بهتر. خداحافظی کردیم و من خیلی خوش و خرم به خانه برگشتم. در راه به این فکر می‌کردم که کاش همه‌ی ما آدم‌ها به هم انرژی مثبت می‌دادیم نه اینکه دیگران را وسیله‌ای برای عقده‌گشایی خودمان ببینیم و احساساتشان را مدام زخمی کنیم.

  • ۹۶/۰۹/۰۳
  • • عالمه •

نظرات (۷)

کی بودن اون دخترا؟ شما اسم بده جنازه بیگیر
پاسخ:
واقعن نمی‌دونم از چه واژه‌ای برای توصیفشون استفاده کنم. زیرانداز نداشتن، گفتم اگه می‌خواید می‌تونین پیش من بشینین. اما همش عوضی‌بازی درآوردن. حالا می‌نویسم درباره‌ش.
آره انرژی مثبت خییلی خوبه ... غم ها رو میشوره میبره :)
پاسخ:
آره واقعن. کاش اینجور آدم‌ها زیاد شن توی دنیا :)
کاش این غریبه های مهربون و بی منت با انرژی های مثبتی که دریغش نمیکنن زیاد بودن... 
از اون بهتر،کاش خودمونم یکی از همین غریبه ها باشیم:)
پاسخ:
آره واقعن. باید از خودمون شروع کنیم.
آدم های عقده ای کم نیستد و اما حیف که ادم های مثبت خیلی کمند.

پاسخ:
حیف. همیشه خوبا کمن.
آها - یادم باشه - اومدم رشت آن تایم باشم :)
معمولا هستم ولی نه در مسافرت خخخخ 
پاسخ:
عـــــح قراره بیای رشت؟؟! یعنی می‌بینیم همو؟! *-*
آخی چه آقای خوبی بود ^__^ چقدر بودن این جور ادما دنیا رو جای قشنگتری میکنه ، کاش درصد بیشتری از آدما اینطوری بشن ...
چه خوب که نوشتیش، حس خوبیه که هنوزم این جور آدما هستن، آدم امیدوار میشه :دی
پاسخ:
خیلی! ^-^ واقعن آدم حسی خوبی نسبت به زندگی پیدا می‌کنه. بعد از حرفاش کلی امیدوار شدم. فکرش رو کن اگه همیشه اینطور هوای هم رو داشته باشیم چه خوب میشه :(
اوهوم ^___^
http://habbeangur.blog.ir/1396/09/02/%D9%85%D9%87%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D9%86%D9%88#send_comment
:دی
پاسخ:
هولی شت! :))
نمی‌دونستم! فقط برا خانوما شنیده بودم! چقدر جالب! مرسی!! :دی
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی