گاهی خدایان قدیم و جدید را شکر می‌کنم که وبلاگ خانه‌ی امن من است و هرکسی آدرسش را مثل Instagram و Twitter بلد نیست و می‌شود راحت دو کلام حرف زد!


پ.ن: باعث خوشحالی بسیار هست که هنوز هم وبلاگ می‌نویسم. همچنین خوش‌آمد می‌گویم به آن‌هایی که به تازگی مرا دنبال کرده‌اند.