به یک بیماری مبتلا هستم که بعضی لباس‌هایم مثل مانتو، شلوار و لباس مهمانی در نظرم بلند هستند، و گاهی اوقات گشاد. لباس مورد نظر را درون زنبیل گذاشته و از آنجایی که مادر با ما زندگی نمی‌کند تا لباس‌هایمان را تعمیر کند راهی خیاطی می‌شوم. هنگام سایز دادن به خیاط گیج می‌شوم و می‌گویم که لباس را بیشتر از میزان مورد نظر کوتاه یا تنگ کند. در نهایت با لباسی که بیش از حد کوتاه و تنگ است مواجه می‌شوم که دیگر نمی‌توانم مثل سابق از آن استفاده کنم! سپس حسرت می‌خورم و با هربار نگاه کردن به لباس یک سال پیر می‌شوم!!


پ.ن1: دومین مطلب امروز. پست قبلی؛ به آشفتگی موهای رقصان در باد

پ.ن2: ...Thirty Seconds To Mars - Alibi is playing