سه سالی می‌شود که دیگر هم‌زبانی ندارم. از آن آدم‌هایی که هر وقتی، تاکید می‌کنم هر! وقتی، دلت خواست پیام بدهی و با هم صحبت کنید -آخ که چقدر ما طفلی هستیم! جای اینکه رو در رو، یا در آغوشِ هم، صحبت کنیم باید به هم پیام بدهیم!!!- از دیروز آهنگ House On A Hill را گوش می‌کنم. هی دلم تنگ می‌شود و هی نمی‌دانم برای چه کسی تنگ شده! غمگین می‌شوم. بغض می‌کنم. Telegram خلوت‌تر از همیشه. سکوت. بعد با خودم می‌گویم که شاید آن وقت‌ها فقط خیال می‌کردی که دوست‌پسرت هم‌زبانت هست. نمی‌دانم. نمی‌دانم.


پ.ن: ...House On A Hill - The Pretty Reckless is playing