از بهمن‌ماه که خودم را درون آینه می‌دیدم دنبال جواب این سوال می‌گشتم که چرا این شکلی شدم؟! چرا احساس می‌کنم که شکسته‌ام؟! یعنی چون موهایم بلند شده احساس زشت بودن می‌کنم؟ یا چون قبلن رنگ کرده بودم زیباتر به نظر می‌رسیدم؟ و خب بالاخره دیشب این حقیقت به یادم آمد که چون چندین ماه مریض بودم و در پی آن وزن زیادی را از دست دادم. بیخود نیست که با چهره‌ی طفلی‌ام غریبه شده‌ام.


پ.ن: دومین. قبلی؛ تهران