در ابتدا تصمیم گرفتم که اسم هر کسی که برایم موزیک می‌فرسند یا از وبلاگشان دانلود می‌کنم را در انتهای اسم آهنگ اضافه کنم. وسواس به من یادآوری کرد «اینطوری که همه‌چیز قاطی‌پاطیه و نمی‌تونی راحت پیداشون کنی؟!» سپس تصمیم گرفتم که برای هر شخص، یک پوشه‌ی جداگانه ایجاد کنم. بماند که پوشه‌ی «علی»‌ها چقدر زیاد بود و برای تشخیص و متمایز کردن آن‌ها از هم چقدر وقت و انرژی صرف کردم. در انتهای کار، و پس از تحمل یک دوره‌ی بسیار طولانی «وای من چقدر فایل مرتب نشده دارم! وای چرا تنبلی می‌کنم؟!» متوجه شدم که این کار هم حس بدی به من داده، هم بسیار وقت‌گیر است و همچنین به این دلیل که بعضی آهنگ‌ها را با گوشی و بعضی‌ها را با لپ‌تاپ دانلود می‌کنم، مرتب کردنشان کاری است دشوار. لذا، با خوشحالی اعلام می‌کنم که هر دو پروژه با شکست مواجه شد و حالا همه‌ی موزیک‌های دانلود شده داخل یک پوشه هستند و بار سنگینی از روی دوشم برداشته شده است.


پ.ن: وضعیت وبلاگنویسی سبز نیست. دیر به دیر می‌نویسیم. کم می‌نویسیم. برای هم کامنت نمی‌نویسیم. عده‌ای رها کردند و کانال زدند. تعداد ستاره‌های روشن هر روز کمتر می‌شود. جولیک و صخره غیب شده‌اند. مهرداد باز هم کامنت‌هایش را بسته. خسته و بی‌حوصله شده‌ایم. مانده‌ایم تنهای تنها...